net een fietswrak uit de stalling voor m'n voordeur weg gezet , het weer is stormendt , of eigenlijk hebben we 'n wind die maar niet gaat liggen , hopelijk hoor ik het gezuis van de ontsnappende lucht door de lek in mijn binnenband , zo duidelijk als de kraaien mij kraaien denk nu om je methylfenidaat , als ook noem ons geen lijkendragers , als of ik gek ben , het denken staat vrij , en ben zo vrij om te zeggen dat zij mij geen kwaad opdragen , als moord , ook al ben ik kwaad als zij om kleiner uitblijvendt kwaad , het weg doen van onverpakt voedsel , zo weinig is nog steeds niet over in vluchtig gezien drama gisteren , 'n zilvermeeuw met 'n fors stuk stokbrood tussen de boven en ondersnavel met 'n wandel van teleurstelling en woedende frustratie , waarbij ik nee zei op het verwijtende tussen deze emotie's , tot 'n paar voetstappen verder begreep waarom , met in door gehurkte slaaphouding , uit koude schuilende langs een lagere betonrand van een boomperk , met slappe levensloze zilvermeeuwtje haar nek , waardoor het kopje op de grond lag , was dit duidelijk geen enkel sympthoon van van Asperger , zoals sommige mij vals wilden betitelen als ''gevaar'' voor Balekut , die inderdaad nog de zes kogels op rechts , nog niet naar verwachting hierdoor wel , in de staatscoallitie zat .
No comments:
Post a Comment