Hans en het witte boontje .

Mijn vurige wens , bij ondersteuning van deze significante voor visualisering in cinematisch perspectief , is 'n vertraging in het moment waarbij ik met de linkervoet de toiletzitting hoog til , en in èèn beweging door als in èèn streling van mijn linker voetzool , de rechtervoet op de zelfde hoogte plaats , en mij staande richt , en al camera aanleggende hurk , klik , en afstap en direct de toiletzitting in de beweging met de voet weer terug plaats , maar ja , wat je niet wil , is het meeste krijgt , noem je kind nooit Lucky , in zo'n wereld leven we , soms .